De deur uit,

it fucking rains, zoals J. altijd zei,
en dan lachten we,

snelle pas op welvaartsstenen, honde-
drollen in getale,

witte bloemen verblind op gras en schuin,
pijn aan de ogen,

met muziek in hun oren ongezien langs
eenden en zwanen,

als poedels schudden hun vacht en meis-
jes proesten vlak-

bij, ach kon de harde wind zijn trekken
verzachten aan

mijn dak, en rustig slapen laten de
liefste aller liefste



Copyright © 1985 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten