doolhof

          bij een lustrum


het schemerde
je ogen schoten vuur
je leek elektrisch
alsof je van binnen verwarmd werd
je streek door je haar
ik zag glinsterende oorbellen
in het licht van fakkels
je rookte met slanke vingers
en sprak in raadselen
alles wat een mens kan meemaken
had jij al eens meegemaakt
ik ging de doolhof binnen
want ik wist het allang niet meer beter
en verdwalen leek niet erg
jij keek achterom bij elke hoek
verleidde me met drankgelach
en natuurlijk met je lijf
tot ik naar adem snakte
en we moesten nog beginnen!



Copyright © 1999 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten