fris eenmansdons


op de eerste mooie voorjaarsdag
versombert fris eenmansdons
hij kijkt bekommerd uit het treinraam
waar komen ze toch altijd weer vandaan
die kakelverse meiden
ze lijken wel elk jaar jonger
waar wonen ze toch swinters
hoe weten ze dat het tijd is
waarom dwingen ze hem altijd weer
zijn blik af te wenden
te denken aan tariefstructuren
tijdtabellen
was hij nog maar klein
naast zijn vader
met zijn neus tegen de busruit
zijn broer heeft het anders opgelost
die is gaan drinken
maar die niche is nu dus bezet
fris kan nooit iets drinken
al zijn voorjaarsdagen
zijn genadeloos scherp en helder



Copyright © 2013 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten