genoeg gewacht


laat mij niet meer helder zijn
maar verzinken in troebel dromen.

laat mij zwemmen in de oceaan
zonder dat eeuwige speuren naar land.

neem mijn stem van me af
als ik wil klagen.

zaag de poten onder mij weg,
ontruk de zin aan mijn bestaan.

laat mij toch niet verder zweven
maar eindelijk, eindelijk neerstorten.



Copyright © 2001 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten