grachtenborrel


we betreden het monumentale
pand in de grachtenbocht
steile stoeptreden, leuningen
versierd met bloemenguirlandes
zodat we wankel de deur bereiken
en bijna vooroverslaand
over de hoge drempel
langs de nummertjesgarderobe
naar de champagne struikelen
vandaar over steile trapjes
en door galmende gangen naar de tuin
een zee van parasols en deinende hoofden
mensen die elkaar gisteren nog zagen
roepen stomverbaasd hé! hoi!
als tot een weergekeerde globetrotter
we klampen ons vast aan ons glas
en zwemmen naar eilandjes
met gezichten die we kennen
een koud buffet, een toespraak
een praatje hier, een handopsteken daar
de wazigsten zijn al gaan zitten
er klinkt gelach en brekend glaswerk
waar zouden we morgen staan
beluister dit gedicht als mp3-bestand



Copyright © 2008 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten