hart


niet meer midden in mijn leven
en toch dat donkere bos
vol onvolmaakte reparaties
en onheilspellende diagnoses

in allang weer andere vertrekken
zwijgt de perfecte muziek
de stilte schiet tekort
de oren misbaren

en och ja mijn hart
daar zijn stukjes af
en er zitten krassen op
zoals bij iedereen

ja hoor goed
met jou?
mooi zo
houwen zo!



Copyright © 2020 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten