het nu


geliefde!, hoewel ik je ontbreken
in deze uren respecteer, zoals ik
álles van jou respecteer, wil ik toch

niet nalaten naar voren te brengen
dat ik bedroefd ben, om redenen die
te talrijk zijn om op te noemen.

jij kent ze echter, allemaal.  dat
feit te meer stemt mij droevig,
als ook het weer en de reizigers

in deze welhaast onbestaanbare
trein, en de plaatsen van aankomst
en vertrek, en niet te vergeten

het traject als zodanig, en
toekomst en verleden, en ook het nu
waarin ik, wat je zegt!, moet leven.



Copyright © 2002 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten