het stille land


ergens zit iemand die mij vreemd is
achter een computer en legt
de laatste hand aan mijn programma
en ik, die niet eens in hem geloof,
sta onwetend op de wachtlijst
voor de trip naar het stille land
waar niemand een naam heeft,
zonder tussenstop, sneller dan het licht.
ik stel mij voor dat hij even glimlacht
om mijn hartverscheurend onbegrip
voordat hij, voor het laatst, op enter drukt.



Copyright © 1993-1997 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar de inhoudsopgave
Naar het volgende gedicht
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten