Hongaarse melodie


in het hotel met honderd ramen
zaten we op donkerrode banken
lieten drankjes brengen
door beleefde, zwijgende obers

we betrokken een suite
waar de lakens van zijde waren
en de glazen van kristal
sodeju, zei jij, en ik lachte

in elkaars armen
keken we uit over de stad
wezen elkaar de torens
en de restaurantjes

in het hotel met honderd ramen
stond een piano
en jij speelde voor mij
de Hongaarse melodie



Copyright © 2004 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten