leven als een kanonnetje


toen hij jaren ouder en verlegener
terugkwam, begon hij met een paar
luchtige, tegemoetkomende eisen te stellen
en, zo voegde hij eraan toe, hij wilde
leven als een kanonnetje.

toen zij hem had toegelaten
in haar zilverschitterend labyrint
en hij aldus een trappenklimmer
eersteklas was geworden, antwoordde zij
en vroeg zij bedenktijd.

toen zocht hij naar een vorm, zij
naar een inhoud voor hun grauwgeregende
bestaan.  ze keken om en vooruit
en natuurlijk ook waar ze liepen.
zij droeg een lange rok.



Copyright © 1995 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten