lezers


als ik aan mijn lezers dacht
zag ik altijd een oudere man
onder een lamp in een leunstoel
met een bundeltje in de hand
die zat daar goed
die kwam niet zomaar
voor een wissewasje uit die stoel
ik was verzekerd van zijn aandacht
als ik nu aan hem terugdenk
neem ik aan dat hij dood is
dat mensen zoals hij niet meer bestaan
nu zie ik opgejaagde doorklikkers
die een fractie van een seconde
iets van mij op hun scherm hadden
meer per ongeluk dan expres
die alleen formeel nog lezers zijn
en ik denk ook: hoezo meervoud?



Copyright © 2011 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten