once more, with feeling


zonder waarschuwing stort ik
van juichbuien in ravijnen
waarin verbannen gedachten
jengelend komen kloppen
en alles wat ik dacht te zijn
me aangrijnst

toch hecht ik aan dit verdriet
aan mijn typische mannengejammer
mijn onaangepastheid:
laat nooit schieten
wat men je verwijt --
het mag niet vervluchtigen!

dan maar verketterd
dan maar niet aardig
dan maar knarsen en schrapen
en een paar échte splinters
dan maar woest en slordig leven
moord en doodslag desnoods --

alles liever
dan de valse geruststelling
van de farmaceuten



Copyright © 2003 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten