rotstreek


wat een rotstreek van zo'n mooie dag:
me een loer te draaien
terwijl ik me zó goed voelde
gisteravond op de tuinbank
pilsjes drinkend met een vriend
ver weg van de klauwende hand
van waanzin en verdriet.
geen barbecue vervuilde de lucht,
het enige geluid was het suizen
van de wind, aan onze voeten
lag de poes.  het kon niet stuk.
vandaag moet ik erkennen
dat ik muurvast zit, dat het krijsen
zich onverbiddelijk naar voren dringt
door de menigte van mijn gedachten.
pijnlijk duidelijk zijn ze er niet meer:
de kamers waar we met popteksten
schermden en de wereld begrepen
die lang niet iedereen begreep.



Copyright © 2002 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten