spitsroeden


ik wilde niet
maar ze zeiden dat het moest
dus liep ik spitsroeden
tussen schuimbekkende honden
en scheldende mannen

niemand kon uitleggen
hoe ik verzeild kwam
in deze droom
of er geen misverstand
in dit spel was

het licht dimde tot grauw
in mijn broekzak loeide
klaaglijk een callcenter
en de huizen staarden me aan
met koude wimperloze ogen

maar ik lag naast jou
en hield dapper stand



Copyright © 2013 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten