verdienste


aan een hoek van de tafel
bekijken we de treurigheid van formulieren
en dikke slappe toelichtingen.

later aan dezelfde tafel lees je
je hoofd gesteund in een hand
en wek je daarmee alles in me

van jaren her.  het komt
als kou omlaag door een trapgat:
de dingen die nooit zijn gezegd

de verre toekomst die ik
tegenkom in angstig dromen
waaruit ik warrig wakker schrik,

waarin als enige verdienste
mij onbetwist is gebleven
dat jij mijn vriendin bent geweest.



Copyright © 1987 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten