we bellen nog!


eigenlijk is de stad
een verzameling staketsels
waaraan iedereen naar believen
zijn verhalen kan hangen
je zet een route uit
en vindt een herinnering
op elke straathoek
maar tegelijk ook
de uitwissing daarvan
door telkens nieuwe feiten
want elke dag word je
toch weer verrast
waar je ooit een kind wist
dat huilde omdat het viel
klinken nu de harde stemmen
van bejaarden op een smal balkon
waar een vrouw met een kind
je vroeg waar het droppingsveld was
dat ze al een halfuur liep te zoeken
snelt nu een jogger voorbij
behangen met apparaatjes
waar je een collega tegenkwam
die je lang niet had gezien
beent nu voor je uit een meisje
met een koptelefoon
in een andere wereld
waar je een poes aaide
in het voorbijgaan
kust nu een jongen
zijn vriendin ten afscheid
we bellen nog!



Copyright © 2014 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten