weltschmerz in klein zwitserland


kon ik in dit barre voorjaar
maar savonds om acht uur zeggen
welke wijn zullen we nemen
en glimlachen; niets weten van
de miserabele koffie- en theegewoonten
die hier te lande vigeren;
me nooit meer afvragen
is dit nu wel verstandig;
kon het me maar vrijstaan
dat van nu af aan elke avond te zeggen
(of te stoppen met drinken
of te beginnen met roken
of avond aan avond de TV
de meest bedenkelijke pulp te ontfutselen);
maar nee, steeds meer afstand,
steeds verder terugwijken;
alles kan maar nergens zin in;
waarheen vanhier?



Copyright © 1997 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten