De opgeschorte tijd

 
Er komen zwaardere dagen.
De tot nader order opgeschorte tijd
wordt zichtbaar aan de horizon.
Straks moet je je veters strikken
en de honden terugjagen naar de polderhoeven.
Want de ingewanden van de vissen
zijn koud geworden in de wind.
Armzalig brandt het licht van de lupinen.
Je blik trekt een spoor door de mist:
de tot nader order opgeschorte tijd
wordt zichtbaar aan de horizon.

Verderop zinkt je lief in het zand,
het stijgt rond haar wapperende haar,
het valt haar in de rede,
het gebiedt haar te zwijgen,
het merkt dat ze sterfelijk is
en verlangend naar afscheid
na elke omhelzing.

Kijk niet om.
Strik je veters.
Jaag de honden terug.
Gooi de vissen in zee.
Doof de lupinen!

Er komen zwaardere dagen.
          Ingeborg Bachmann
          vertaling: Wim Scherpenisse
Es kommen härtere Tage.
Die auf Widerruf gestundete Zeit
wird sichtbar am Horizont.
Bald mußt du den Schuh schnüren
und die Hunde zurückjagen in die Marschhöfe.
Denn die Eingeweide der Fische
sind kalt geworden im Wind.
Ärmlich brennt das Licht der Lupinen.
Dein Blick spurt im Nebel:
die auf Widerruf gestundete Zeit
wird sichtbar am Horizont.

Drüben versinkt dir die Geliebte im Sand,
er steigt um ihr wehendes Haar,
er fällt ihr ins Wort,
er befiehlt ihr zu schweigen,
er findet sie sterblich
und willig dem Abschied
nach jeder Umarmung.

Sieh dich nicht um.
Schnür deinen Schuh.
Jag die Hunde zurück.
Wirf die Fische ins Meer.
Lösch die Lupinen!

Es kommen härtere Tage.
          Ingeborg Bachmann
          uit Die gestundete Zeit (1953)


Copyright © 2021 Wim Scherpenisse <info@wimscherpenisse.nl>
Naar het alfabetisch overzicht van alle gedichten
Naar het chronologisch overzicht van alle gedichten